<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
	<channel>
		<title>کاربرد یای اضافه (ی) در واژگان فارسی</title>
		<description>بحث درباره کاربرد یای اضافه (ی) در واژگان فارسی</description>
		<link>https://xn--mgbjy6ef.xn--mgba3a4f16a.ir/shekar-shekan/dabireh/1669-karbord-yaie-ezafe.html</link>
		<lastBuildDate>Thu, 16 Apr 2026 01:58:09 +0000</lastBuildDate>
		<generator>JComments</generator>
		<atom:link href="https://xn--mgbjy6ef.xn--mgba3a4f16a.ir/component/jcomments/feed/com_content/1669.html" rel="self" type="application/rss+xml" />
		<item>
			<title>Guest گفت:</title>
			<link>https://xn--mgbjy6ef.xn--mgba3a4f16a.ir/shekar-shekan/dabireh/1669-karbord-yaie-ezafe.html#comment-112</link>
			<description><![CDATA[براي نمونه همان‌طور كه واژ‌هايي را مثال آوردي كه از آن سر طيف بود - هر چند در مواردي تنها اين به خاطر عادت است كه ما فكر مي‌كنين جدانويسي زشت‌شان مي‌كند (مانند آنهايي كه جمع بستن شكسته يا مكسر عربي برخي واژگان را به جمع بستن فارسي آنها فقط با هم دليل ترجيح مي‌دهند) - مي‌توان نمونه‌هايي از اين سر طيف هم آورد و گفت كه آيا اين واژگان را سر هم مي‌نويسيد: پيش‌بيني‌پذير (پيشبينيپذير)، شتاب‌دهنده (شتابدهنده)، خوب‌آلوده (خوابالوده)، ...]]></description>
			<dc:creator>Guest</dc:creator>
			<pubDate>Tue, 28 Dec 2010 10:09:38 +0000</pubDate>
			<guid>https://xn--mgbjy6ef.xn--mgba3a4f16a.ir/shekar-shekan/dabireh/1669-karbord-yaie-ezafe.html#comment-112</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Guest گفت:</title>
			<link>https://xn--mgbjy6ef.xn--mgba3a4f16a.ir/shekar-shekan/dabireh/1669-karbord-yaie-ezafe.html#comment-108</link>
			<description><![CDATA[درباره جدانويسي هم استاد خالقي مطلق نوشتاري در كتاب گل رنج‌هاي كهن دارند كه نشان مي‌دهد نخستين نسخه‌هاي شاهنامه از اين روش بهره برده‌اند. از اين‌رو، جدانويسي مساوي دگرگون كردن بنيان‌هاي فرهنگي‌مان نيست. اگر فرصتي بود در نوشتاري ديگر دليل‌هايي را كه بر لزوم انجام دادن اين كار وجود دارد خواهم آورد. در ضمن خواهشمندم به كساني كه مانند خودت نمي‌انديشند - به‌ويژه در بحث‌هاي علمي - نيش و كنايه نزن :)]]></description>
			<dc:creator>Guest</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 19 Dec 2010 18:31:06 +0000</pubDate>
			<guid>https://xn--mgbjy6ef.xn--mgba3a4f16a.ir/shekar-shekan/dabireh/1669-karbord-yaie-ezafe.html#comment-108</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Guest گفت:</title>
			<link>https://xn--mgbjy6ef.xn--mgba3a4f16a.ir/shekar-shekan/dabireh/1669-karbord-yaie-ezafe.html#comment-107</link>
			<description><![CDATA[سپاس از توجهت مهردادجان. خوشحالم كه نمايه ء را مي‌توان جداگانه نوشت. اميدوارم در جست‌وجوي رايانه‌اي هم مشكلي ايجاد نشود. اما گويا در خوانش نوشتار من دچار سوءبرداشت‌هايي شدي. از جمله اين كه من اشاره كردم اگر رايانه‌اي توان نيم‌فاصله‌گذاري نداشت بهتر است از آن بهره نبرد؛ هم‌چنين اين كه نوشته‌هاي فارسي آغازين (سده‌هاي چهارم و پنجم)از ي بهره برده‌اند و نه ء ؛ و پس از آغاز بهره بردن از واژگان عربي و آميزش آن با فارسي بود كه آن حرف به اين نمايه دگرگون شد؛ من هم درباره خط عربي با تو موافقم - و در اين‌باره نوشته‌ام و باز خواهم نوشت - ولي چه كنم كه جهاني آن را به اين نام مي‌شناسد و نمايه ء را از آنش مي‌داند و همگان هم ء را همزه مي‌خوانند، و صد البته زبان و خط عربي خويشاوند زبان و خط ماست و - به همان دليلي كه آوردي - در سپهر فرهنگي ايران جاي دارد و بيگانه نيست. و باز نظرم بر اين است كه نبايد با تبديل كردن ي به ء ، آن را در حد نشانه‌هاي آوايي - كه در واژگان آشنا، به‌درستي، به كارشان نمي‌بريم - پايين آورد.]]></description>
			<dc:creator>Guest</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 19 Dec 2010 18:30:26 +0000</pubDate>
			<guid>https://xn--mgbjy6ef.xn--mgba3a4f16a.ir/shekar-shekan/dabireh/1669-karbord-yaie-ezafe.html#comment-107</guid>
		</item>
	</channel>
</rss>
